دوستای خوبم، شماها شل سیلور استاین رو می شناسین؟!! درباره ی زندگی نامه اش توی پست بعدی می نویسم. اما این یه داستان خیلی خیلی کوتاه از کتاب " آقای با کلاه و آقای بی کلاه" از شل سیلور استاین:

وقتی

بچه ی

تنبل ِ

تنبل ِ

تنبل ِ

تنبل ِ

تنبل

آب می خواهد٫

آن قدر

منتظر می ماند

و می ماند

و می ماند

و می ماند

و می ماند

تا

از آسمان

باران ببارد!

هیچ معلوم هست کجایین شماها؟!! خوب مگه حتما باید خودم پست بدم که شما نظر بدید؟!!! هااااان؟!!!

آخه اینم شد زندگی ی ی ی ؟!!!

آخه من به چه امیدی درس بخونم؟! هاااااان؟! اصلا تقصیر شماست اگه من هر چی زور میزنم دین و زندگی رو ۶۰ بالا تر نمیزنم!

چی؟! چی گفتین؟! نخونم؟! نخونم سنگین ترم؟!!!

ها؟! چی؟! ... ؟! ۴ سال دیگه کنکور حذف میشه دیگه ه ه ه؟!!! 

نوچ نوچ نوچ! اگه به مامانم نگفتم!! ( مااااااااااامااااااان، ...!)

خب، دیگه چه خبر؟ چه می کنید؟ اوضاع و احوالات توووووپه؟!

وای وای! باز یادم افتاد! چقدر شماها بی معرفتین! از منم بی معرفت ترین حتیدلمون خوشه کلی دوست و رفیق داریم. کووو؟!

اگه جرات دارین همونجا وایسین من کنکورمو بدم و بیام.راستی، چقدر سپینوده من مظلومه.حتی خودمم یادم نبود ۱۳ اردیبهشت تولدشه  الهی بمیرم  ولی تصمیم دارم یه تولد براش دست و پا کنم تا از دلش در بیارم قول میدم. قوله قوله قول

منتظره خبرهای بعدی باشید

نظر هم... (می دونم میدید . الهی قربونتون برم من)

فعلا شب به خیر...